พ่อแม่มีลูก 2 คน คือพี่ชายและเรา
ตั้งแต่เด็กแล้วเรารู้ว่าพ่อกับแม่รักพี่ชายมากกว่าเรามาก แต่เราก็ไม่ได้คิดอะไรมาก อยู่แล้วเพราะเราไม่ได้ต้องการความรักจากพ่อแม่อะไรขนาดนั้น ซึ่งเพิ่งมาคิดมากตอนตกงานเพราะโควิดนี้แหละ เริ่มจากในอดีตพ่อแม่จะให้อะไรพี่ชายกับเราไม่เหมือนกัน อยู่แล้ว เช่น ตอนมัธยมพ่อแม่ซื้อทองสร้อยคอ แหวนทองให้พี่ชาย ส่วนเราเค้าไม่ซื้อให้หลอก เราไม่คิดมากกับของแบบนี้อยู่แล้วต่อให้มีก็ไม่กล้าใส่กลัวโดนโจมตี อิๆๆ ต่อตอนเรียนมหาลัยพ่อแม่ซื้อรถป้ายแดงให้กับพี่ชาย และก็ซื้อรถมือสองให้เรา ยังดีที่ซื้อให้เราไม่นั้นเดินกันขาลากแน่ 555 (ซึ่งคันนี้เรารักมากไม่เกี่ยวว่าจะเป็นมือสอง หรือมือหนึ่ง เราขับคันนี้จนเรียนจบ 4 ปี ตอนทำงานเเล้วยังขับอยู่ ตอนนี้ก็ขับอยู่ ต่อมาตอนพี่ชายเราเรียนจบพ่อแม่ลงทุนทำธุรกิจให้พี่ชายเราคือไม่ต้องไปลำบากหางายให้เหนื่อย ซึ่งธุรกิจของพี่ชายไปได้สวยมากจริงๆ เราพอรู้มาว่าผลตอบแทนดีมาก (แต่เราไม่เกี่ยวข้อง) ซึ่งเรื่องธรุกิจเราไม่เข้าไปยุ่งเลยเพราะมันไม่ใช่ของของเรา ส่วนเราตอนเรียนจบมาหางานกันเกือบตาย (ซึ่งตอนนั้นจบมาใหม่ๆเราป่วยเป็นโรคหอบหืดแต่ไม่กล้าขอเงินพ่อแม่ไปโรงพยาบาลขอแล้วเค้าจะให้เหรอ ยอมทนป่วยจนมีงานทำแล้วค่อยไปหาหมอ หมอถามว่าทำไมมารักษาตอนนี้ เราตอบว่าเรียนจบใหม่ๆไม่มีเงินครับหมอ
มีอีกอย่างเราเคยขอที่ดินพ่อแม่ 1 ไร่ เราบอกพ่อแม่ว่าตรงนี้ไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรยกให้เราได้มั้ยเรามีเงินสร้างบ้านนะ แต่ไม่มีเงินซื้อที่ดิน พ่อแม่บอกว่าใครจะให้แก เพราะจะเตรียมยกให้พี่ชายหมดแล้ว เราโคเคนั้นกลับไปอยู่ห้องเช่าขอเราต่อ เก็บเงินซื้อที่ดินเล็กๆสักแปลง แต่คงนานมากกว่าจะเก็บได้ 555
มาถึงตอนนี้เพิ่งน้อยใจเพราะเราตกงานช่วงโควิดพอดีลำบากมาก สมัครงานทุกที่ก็หวังว่าจะได้งาน ตอนนี้อยู่แบบลำบากแต่ก็ไม่คิดจะกลับไปหาพ่อแม่ ยอมลำบากดีกว่า กลับไปเค้าก็ไม่เข้าใจเรา แถมจะไม่ช่วยเราอีกเดินด้วยขาเรานั้นดีสุดแล้ว ตอนนี้เงินเก็บยังมีอยู่บ้าง กินน้อยๆๆจ่ายที่จำเป็นก็อยู่ได้ นึกถึงตอนเรียนมหาลัย เราก็อยู่แบบลำบากส่วนพี่ชายเราสบายได้เงินตอนเรียนเยอะกว่าเรามาก ตอนเรียนอยากทำงาน part time มากแต่สาขาที่เรียนก็มีวิชาทฤษฎีเยอะมีเรียนเต็มตลอดทั้งอาทิตย์แถมต้องมาเรียนเสาร์อาทิตย์อีกด้วยเพราะเป็นวิชาต่อเนื่อง คนเรียนเอกนี้คือต้องเรียนจริงๆ เพราะเป็นสาขาสายทฤษฎี ทำให้เราหางาน part time ไม่ได้ อยู่กับเงินน้อยๆจนเรียนจบ พอจบก็ไม่มีเงินรับปริญญาอีกเพราะพ่อแม่ตัดขาดเลยแบบไม่สนับสนุนอะไรแล้วมันเรียนจบแล้วเรื่องของมัน ช่วงนั้นใช้เงินเก็บประทังชีวิตจนได้งานทำ ส่วนตอนนี้ตกงานก็ใช้เงินเก็บประกันชีวิตเหมือนกัน
ไม่มีพ่อแม่คนไหนในโลกรักลูกเท่ากันหลอก ที่บอกว่าเท่ากันคือคำหลอกลวงทั้งนั้น
ตั้งแต่เด็กแล้วเรารู้ว่าพ่อกับแม่รักพี่ชายมากกว่าเรามาก แต่เราก็ไม่ได้คิดอะไรมาก อยู่แล้วเพราะเราไม่ได้ต้องการความรักจากพ่อแม่อะไรขนาดนั้น ซึ่งเพิ่งมาคิดมากตอนตกงานเพราะโควิดนี้แหละ เริ่มจากในอดีตพ่อแม่จะให้อะไรพี่ชายกับเราไม่เหมือนกัน อยู่แล้ว เช่น ตอนมัธยมพ่อแม่ซื้อทองสร้อยคอ แหวนทองให้พี่ชาย ส่วนเราเค้าไม่ซื้อให้หลอก เราไม่คิดมากกับของแบบนี้อยู่แล้วต่อให้มีก็ไม่กล้าใส่กลัวโดนโจมตี อิๆๆ ต่อตอนเรียนมหาลัยพ่อแม่ซื้อรถป้ายแดงให้กับพี่ชาย และก็ซื้อรถมือสองให้เรา ยังดีที่ซื้อให้เราไม่นั้นเดินกันขาลากแน่ 555 (ซึ่งคันนี้เรารักมากไม่เกี่ยวว่าจะเป็นมือสอง หรือมือหนึ่ง เราขับคันนี้จนเรียนจบ 4 ปี ตอนทำงานเเล้วยังขับอยู่ ตอนนี้ก็ขับอยู่ ต่อมาตอนพี่ชายเราเรียนจบพ่อแม่ลงทุนทำธุรกิจให้พี่ชายเราคือไม่ต้องไปลำบากหางายให้เหนื่อย ซึ่งธุรกิจของพี่ชายไปได้สวยมากจริงๆ เราพอรู้มาว่าผลตอบแทนดีมาก (แต่เราไม่เกี่ยวข้อง) ซึ่งเรื่องธรุกิจเราไม่เข้าไปยุ่งเลยเพราะมันไม่ใช่ของของเรา ส่วนเราตอนเรียนจบมาหางานกันเกือบตาย (ซึ่งตอนนั้นจบมาใหม่ๆเราป่วยเป็นโรคหอบหืดแต่ไม่กล้าขอเงินพ่อแม่ไปโรงพยาบาลขอแล้วเค้าจะให้เหรอ ยอมทนป่วยจนมีงานทำแล้วค่อยไปหาหมอ หมอถามว่าทำไมมารักษาตอนนี้ เราตอบว่าเรียนจบใหม่ๆไม่มีเงินครับหมอ
มีอีกอย่างเราเคยขอที่ดินพ่อแม่ 1 ไร่ เราบอกพ่อแม่ว่าตรงนี้ไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรยกให้เราได้มั้ยเรามีเงินสร้างบ้านนะ แต่ไม่มีเงินซื้อที่ดิน พ่อแม่บอกว่าใครจะให้แก เพราะจะเตรียมยกให้พี่ชายหมดแล้ว เราโคเคนั้นกลับไปอยู่ห้องเช่าขอเราต่อ เก็บเงินซื้อที่ดินเล็กๆสักแปลง แต่คงนานมากกว่าจะเก็บได้ 555
มาถึงตอนนี้เพิ่งน้อยใจเพราะเราตกงานช่วงโควิดพอดีลำบากมาก สมัครงานทุกที่ก็หวังว่าจะได้งาน ตอนนี้อยู่แบบลำบากแต่ก็ไม่คิดจะกลับไปหาพ่อแม่ ยอมลำบากดีกว่า กลับไปเค้าก็ไม่เข้าใจเรา แถมจะไม่ช่วยเราอีกเดินด้วยขาเรานั้นดีสุดแล้ว ตอนนี้เงินเก็บยังมีอยู่บ้าง กินน้อยๆๆจ่ายที่จำเป็นก็อยู่ได้ นึกถึงตอนเรียนมหาลัย เราก็อยู่แบบลำบากส่วนพี่ชายเราสบายได้เงินตอนเรียนเยอะกว่าเรามาก ตอนเรียนอยากทำงาน part time มากแต่สาขาที่เรียนก็มีวิชาทฤษฎีเยอะมีเรียนเต็มตลอดทั้งอาทิตย์แถมต้องมาเรียนเสาร์อาทิตย์อีกด้วยเพราะเป็นวิชาต่อเนื่อง คนเรียนเอกนี้คือต้องเรียนจริงๆ เพราะเป็นสาขาสายทฤษฎี ทำให้เราหางาน part time ไม่ได้ อยู่กับเงินน้อยๆจนเรียนจบ พอจบก็ไม่มีเงินรับปริญญาอีกเพราะพ่อแม่ตัดขาดเลยแบบไม่สนับสนุนอะไรแล้วมันเรียนจบแล้วเรื่องของมัน ช่วงนั้นใช้เงินเก็บประทังชีวิตจนได้งานทำ ส่วนตอนนี้ตกงานก็ใช้เงินเก็บประกันชีวิตเหมือนกัน